Lunes, Abril 27, 2015

Mantigue Island Escapade

              

              This was our first stop on the second day of Camiguin adventure. Mantigue is just a boat away from the Island of Camiguin. It will only cost 550.00 for max 6 pax for you to reach the said place. Its actually a beautiful Island with its powdery white sand and crystal clear water which is really perfect for a sunbathing. Though I was not able to have a snorkeling at the fish sanctuary but indeed I enjoyed much the ambience, more so with its white pristine beaches. A must see and should be part of every tourist itinerary when in Camiguin.



RR Family Spring Resort Experience


            It was a suggestion of Sir Ryan, a colleague from our department to have our rest and recreation at the RR Family Spring Resort in Tubigon, Maramag Bukidnon. It took us four hours to travel from Cagayan de Oro to the said resort. It was 12:30 when we arrived at the place but didn’t feel hungry since we had lunch already in a certain food chain from Valencia City. Fortunately, some of our colleagues also in the department went ahead, brought our lechon and some of the food that we prepared. We took our second lunch. It was actually the ambience, the dainty food plus the great conversation we shared that made it much fun. The resort was crowded since it was a Saturday but we did not worry because we had reserved ahead of time our 2 van type accommodation. 
          I would say that the resort is worth recommending for people who look for an ideal destination for a get together party and even family bonding since the place is nice, clean and loaded with beautiful sceneries that will make you feel rejuvenated and de-stressed. The water is flowing, undeniably, they have abundant of it and in fact the Pulangi Lake is overlooking and it is just a walk to get there from the resort. The new developments such as varying pool depth, function hall, playground, ideal parking lot, accommodation and even restaurant really make one astounded. Though going to the pool was a slight challenging, for we have to walk through cemented road downhill. It will make you sweat especially if it is a sunny day but you will also be revivified in the coolness of the pool surrounded with trees including the big Balete beside one of its pools.

           

 One thing that made our experience somewhat extraordinary was the night party we had with Sir Ryan, Maam Maricel. Sir Paolo, Kim, Sir Don Roger, Lindy and Kiking. We had a great conversation under the moon with a flavored beers and T-ice drinking session (ops). The love team of Maam Sally, Kuya Driver and Sir Paolo’s love triangle added flavor to the conversation. It was really a full of laughter conversation.








Linggo, Abril 12, 2015

Ikaw Bilang kapitan ng Iyong Sarili


                                 

May mga pagkakataon na hindi tayo nagiging ganap na maligaya sa ating buhay dahil sa mga suliraning kinakaharap natin o sa mga pangyayaring hindi naaayon sa ating kagustuhan.  Minsan ang nakakasama natin sa buhay o maging mga taong nakakasalamuha, na sa halip ay makapagdudulot sa atin ng kaligayahan pero sila pa ang nagiging pabigat sa atin.  Marami sa atin ang hindi gaanong nakararanas ng totoong kaligayahan dahil sa mga karanasan nating hindi naging kaaya-aya sa ibang tao.  Mga taong gumawa sa atin ng masama, na nag-iwan sa atin ng pilat na hanggang sa kasalukuyan ay dala-dala pa rin natin at hindi makakalimutan.  Marami rin sa atin ang hindi pa nakakawala sa isang karanasan na hindi lang pait na alaala ang iniwan kundi masasabi pang kasiraan sa ating buong pagkatao.  Maaaring ang sakit na iniwan nila ay buhat sa mga salitang sinabi,  emosyonal na aspeto o di naman kaya ay sa ating pisikal na pangangangatawan.  Ang karansang ito ang siyang nagiging hadlang upang tayo ay ganap na maging masaya. 
Sa mga depinisyon,  ayon sa isang positibong sikolhiya na mananaliksik na si Lyubomisky, binanggit niya na ang pagiging masaya ay nakararanas ng pagkagalak, pagkakontento, at postibong pagkatao kaakibat nito ang pagkakaroon ng magandang buhay,  makahulugan at may kapakinabang.  Maidagdag pa ang paliwanag ng Wikepedia na ang kaligayahan ay kalagayan ng mental o emosyonal na pagkatao na nangangahulugan sa positibo o kaiga-igayang emosyong sumasaklaw sa pagkakontento hanggang sa marubdob na kaligayahan.  Sa dalawang depinisyong naibahagi, ang pagdanas ng kagalakan at pagkakontento ay kadalasang nababanggit.  Maaaring ipinapahiwatig nito na ang pagkaroon ng negatibong emosyon katulad ng pagkalungkot, pagdadalamhati, pagtitiis ay hindi nagdudulot ng kaligayahan.  Maging ang paghahangad ng labis o hindi pagkakontento sa anumang mayroon ka ay di din nagbubunga ng kaluwalhatian sa atin.  Kung emosyon ang pagbabatayan sa pagkakaroon ng maligayang buhay,  nangangahulugan lamang ito na hawak natin ang ating personal na kaligayahan sa buhay.  Maaari nating magamit ang mga sumusunod na hakbang sa pagkakaroon ng positibong katauhan at maligayang buhay.
Ang pagiging masaya ay tanda ng pagiging matalino.  Kapag ang isang tao ay mahusay sa pagsasalita, pagkakalkyula, paglutas sa mga mahihirap na konsepto at maraming parangal ay iniuugnay natin ang salitang katalinuhan sa kanya.  Sa kabila ng katotohanang ito,  marami pa rin sa atin ang nagkakaroon ng iba’t ibang klaseng hindi maipaliwanag na karamdaman dulot ng matinding pag-iisip at stress na kung hindi naaagapan ay nauuwi depresyon,  kanser o maging sakit sa puso. Ayon kay Dyer  Ang isang batayan ng katalinuhan ay kung napananatili mong maging masaya ang iyong sarili sa anumang sitwasyon.  Kahit sa mga sitwasyong nahihirapan ka ay nagkakaroon ka pa rin ng ngiti sa iyong pisngi at naiiwasan mo pa rin ang mga salitang pagkalungkot, pagkabagot at iba pang mga negatibong salita.   Gaano man kalaki ang problema na pinagdadaanan mo ay nararapat na nagiging positibo ka na ito ay mayroong hangganan at pansamantala lamang.  Hindi mo rin pwedeng sabihin na ang kaligyahan ay matatamasa mo lang kapag walang suliranin na susubok sa iyo katauhan.  Ang batas ng buhay ay nagsasabi na bahagi ng iyong pagkalalang ang katotohanang daranas ka ng mga pangyayaring susubok sa iyong katatagan na maghuhulma sa iyong pagkatao.
Dikta ng isip ang anumang iyong nadarama.  Ang anumang nadarama ng isang tao ay nakasalalay sa dikta ng kanyang pag-iisip.  Ang iyong pakiramdam ay reaksyon sa kung ano ang idinikta ng iyong pag-iisip.  Ang pagkawala ng iyong minamahal ay maaaring isang katotohanang kaganapan ngunit ang nagdudulot ng matinding kalungkutan nito sa iyo ay ang dikta ng iyong isip na maaaring hindi ka na makakakita ng taong katulad niya o ng taong iyong minamahal.  Na maaaring ang pagkawala niya ay habambuhay mo na ring pagkalungkot at pagdadalamhati.  Kahit sa sitwasyong ikaw ay nalait ng ibang tao na maaaring sa gumawa nito sa iyo ay isa lamang biro pero ito ay may malalim na naidulot sa pagkatao mo.  Sumama ang iyong loob.  Gusto mong maghiganti.  Hindi ka makatulog.  Ang mga ito ay bunga lamang ng dinidikta ng iyong kaisipan at ang iyong emosyon na nadarama ay reaksyon ng iyong katawan sa sitawasyong iyong pinagdaanan.  Sa medaling salita maaari mongkontrolin ang iyong pag-iisip sapagkat pagmamay-ari mo naman ito.  Kaya,  kung kaya mong kontrolin ang iyong pag-iisip,  ang anumang nararamdaman mo ay bunga ng iyong pag-iisip sa madaling salita kaya mo ring kontrolin ang anumang iyong nararamdaman.
Makapangyarihan ang mga salita sa iyong isip.  Bawat salita na ipinapapasok mo sa iyong pag-iisip ay may kapangyarihang taglay.  Kapangyarihang maaaring sisira o bubuo sa iyong pagkatao.  Ayon sa pag-aaral ni Oswald maaaring hatiin sa dalawang kategorya ang mga salita na maaari mong ipasok sa iyong isipan.  Ito ay ang mababang enerhiyang mga salita (low-energy words) at mataas na enerhiyang mga salita (high-energy words).   Ang mababang enerhiyang mga salita ay tumutukoy sa mga salitang negatibo na ipinapapasok natin sa ating kaisipan.  Minsan ang mga salitang ito ay tinatanggap nating totoo o ating pinaniniwalaan,  depende sa pagtingin natin sa ating sarili.  Kabilang na diyan ang pagsabi mo sa iyong sarili na bubo ka sa Matematika,  wala akong kakahayahang maging mahusay na tagapagsalita o di naman kaya ay habang buhay na akong magiging mahirap.  Maaaring ito ay paniniwalaan mo sa iyong sarili habang ikaw ay nabubuhay sa mundong ito.  Pero, maaari din naman na baguhin mo ayon sa ididikta ng iyong kaisipan.   Nangangahulugan na kaya mong baguhin ang iyong pag-iisip na sa halip ay mga negatibong salita ay mapapalitan mo ng mga positbong salita depende sa iyong kagustuhan.  Anumang mayroon ka na hindi umaaayon sa gusto mong mangyari sa buhay mo ay maaaari mong palitan.  Kung gusto mong maging kalugod-lugod ka sa pananaw ng iba, isipin mo sa sarili mo na mahusay ka, na magaling ka, at nakawiwili kang kasama.  Hahawakan ng iyong pag-iisip ang kaisipang ito bilang totoo at dahil ito ang iniisip mo lalabas ito sa iyong pagkatao.  Sa katotohanang pinaniniwalaan mo ang mga salitang ito sa iyong kaisipan lalabas na ikaw ay magiging isang positiong tao maging sa paningin ng iba.  Maging repleksyon ang pananaw ng iba sa iyo ayon sa pagtingin mo sa iyong sarili.
Mamuhay sa kasalukuyan.   Maaaring ang iba sa atin ay nakaranas ng hindi maganda o kaaaya-aya.  Nariyan ang mga taong nakaranas ng pananakit ng iba katulad ng mga magulang o ng mga taong nakapaligid sa kanila.  May mga tao ring hindi pa makaharap sa panibagong buhay dahil sa mga maling desisyon na nagawa sa saarili katulad ng maagang pagkabuntis o hindi naman ay hindi pag-aaral nang mabuti.  Hindi nagiging madali sa kanila ang paglimot sa magandang alaalang pinagdaanan kaya nagiging mahirap din para sa kanila ang maging masaya sa buhay.  Kung gusto nating maging ganap na masaya, mainap na maging bahagi na lamang sa ating alaala ang mga nakalipas.  Ang mahalaga ay ang kasalukuyan. Sanayin ang sarili na alisin ang kaisipan sa mga nakalipas o sa hinaharap kung hindi kinakailangan.  Maaaring ang mga nagdaang alaala ay isipin pakaminsan pero kunin na lamang ang aral sa mga hindi magaganda at hanggat maaari ay tuluyan na itong ibaon sa limot.  Kung ang pag-iisip naman natin sa hinaharap ay makapagdudulot sa atin ng satispaksyon at kaligayahan,  mainam na alalahanin, pero kung kung masaklap, pagkabalisa at ang dulot nito pag-aalala o pagdadalamhati, mainam na ibahin ang iniisip.  Kung dadalhin ka sa iyong sikolohikal na oras o sa iyong mga nakalipas,  siguraduhin mong ibalik ang iyong kaisipan sa kasalukuyan sapagkat ang buhay mo ay ngayon at hindi ang kahapon.   Ang kahapon ay bahagi lamang ng kasalukuyan. Paghandaan mo ang bukas pero ipaubaya mo sa natural na batas kung ano ang ipagkakaloob nito sa iyo.  Aani ka naman ng kabutihan kung naitanim mo namang ay mga makabulihang bagay sa kasalukuyan.  Samsamin ang bawat Segundo ng iyong buhay at namnamin ito habang nabubuhay ka pa sapagkat hindi mo na maaaring ibalik ang ngayon bukas.  Magkaroon ng pagkalugod sa kasalukuyang panahon.

Hindi mo kailangan ang pagsang-ayon ng iba.   Minsan hindi tayo sinasang-ayunan sa ating mga napiling desisyon at klase ng buhay na ginusto.  May ibang tao na hindi natutuwa sa atin sa anumang sa tingin natin ay tama at nagpapaligaya sa atin pero taliwas sa kanilang kagustuhan.  Minsan sa kagustuhan natin na hindi makasakit ng iba o mapalagay ang iba ay mas ipinagkakanulo natin ang ating sariling kaligayahan.   Masarap ang palakpak, papuri, at maging paghanga ng iba pero kung ito ang nagiging batayan para ganap tayong maging masaya ay hindi na rin nakakatulong sa ating personal na paglago.  Kailangan iyong maalis sa ating buhay kung nagnanais tayo ng kaganapan sa sarili.  Hindi dapat naisasakripisyo ang ating sarili batay sa opinyon at kagustuhang mangyari ng iba sa ating sarili.  Ang ating halaga kapag inilalagak sa iba,  at kung hindi sila sumasang-ayon sa atin ay pakiramdam natin na parang wala na rin tayong saysay.  Iyan ang naibubunga sa panahong iniaasa natin ang sarili sa pagsang-ayon o aprubal ng iba.   Minsan nagiging daan ang pagsunod natin sa kanilang gustong mangyari sa atin para tayo ay magamit o mamanipula.   Hindi dapat sinasang-ayunan din ang mga pahayag sa mga awitin na may pagkakahawig sa mga sumusunod: di ko kaya pag nawala ka,  mamatay ako kung iiwan mo ako at paano ako kung wala ka na. Sapagkat nangangahulugan ito na ang pagkawala ng isang tao ay katapusan na rin ng buhay ng isang taong nagmamahal sa kanya.  Nilalang ka sa mundong ito na nag-iisa, ibabaon ka rin sa lupa nang nag-iisa sa oras na lalagutan ka na ng Diyos sa iyong hininga.   Hindi dapat iniaasa ang kaligayahan sa iba.  Pinakamainam na paraan ay maging konektado lamang sa iyong sarili at gamitin ang sariling imahe bilang kasangguni at tiyak na mas tatanggapin ka nang buong-buo ng ibang tao.  Ang hindi pagtanggap ng iba sa iyo ay isang patunay na tayo ay nabubuo nang may pagkaka-iba-iba sa sansinukuban.  Huwag mong asahan na magugustuhan ka ng lahat ng mga taong nakapaligid sa iyo.
Sa kabuuan, maaari nating ibahagi ang tula ni Henley sa Invictus na I am the captain of my fate; I am the captain of my soul.  Nangangahulugan lamang ito na hawak natin ang ating buhay gayundin ang ating kaligayahan at kailanman hindi sa ibang tao nakasalalay ito.  Samakatuwid,  dahil tayo ang may hawak nito, nakasalalay rin sa atin ang kaayusan at kasiraan at maging ang kasiyahan at kalungkutan.  Mayroon tayong kakayahang pumili at pumanig sa masama at mabuti.  Kung gusto natin itong maging negatibo o maging malungkot maaaring panghahawakan natin ang mga salita sa ating isipan na makakasira o makakapagdala ng kalungkutan sa ating sarili.  Ang mga masasamang alaala at karanasan ay maaari rin natin hahayaan na mangibabaw sa ating isipan at dahandahang dudurugin nito ang katinuan ng ating pag-iisip at sisirain nito ang kapayapaan ng ating pagkatao.  Pero walang matalinong tao ang nagnanais na gawing miserable ang kanyang buhay.  Nakasalalay ang lahat sa iyong personal na pagpili kung saan mo gustong dalhin ang iyong sarili maaaring sa kasamaan o kabutihan maging sa kkalungkutan o kasiyahaan.  Naway piliin mo ang huli.

 

         
    
 Sanggunian:
                                Dyer, W. (1977). Your erroneous Zones. Broadway, New York. Avon Books.
                                Oswald, Y. (2008). Every word has power. New York.  ATRIA Books.
                                 

             
      







Martes, Abril 7, 2015

Pagbabago at Ligaya sa Diyos

Dati ligaya koy tumambay sa daan
Pampalipas oras sa buhay kawalan
Kapag walang pasok kapiling barkada
Minsan sa inuman, bisyo akoy sugapa

Di ko alintana buhay sa hinaharap
Mahalaga sa’kin maaliw sa sarap
Sa nagpupumiglas na pusong maylaya
Masunod ang gusto mag-aliw sa twina

Grupo ay nagawi dala ay pangako
Sa piling ni Hesus buhay magbabago
Kahit palaisipan ito’y sinubukan
Dala ng pagnanais na katiwasayan

 Sa simula kaba aking nadarama
Iba’t ibang tao ang nakasalamuha
Papuri, pag-awit maging pagtuturo
Pagdakila sa ama pinaranas ito

Ngayong ako’y bahagi ligaya’y abot na
Walang mapagsidlan aking tuwa’t saya
Buhay ay gumaan, hirap naglaho na
Sa Diyos lang pala lahat madarama

Ito na ang buhay, may kabuluhan
Mayroong pakinabang maging sa lipunan
Maging sa pamilya pa-unting nagbago
Pagmamahal ng Diyos saking pagkatao

Kaya habang buhay sa ama maglingkod
Sa aking mga kapwa pag-ibig walang patid
Sa paraang ito susuklian ang Diyos
Kanyang kabutihan pagmamahal wagas



Lunes, Abril 6, 2015

Lugdang written and directed by Gray-em Erezo


11 Kaparaanan sa Pagkakaroon ng Masayang Buhay



Marami sa atin ang sa kabila ng mga kayamanan, karangalan, katanyagan, kaibigang nakapaligid at mga bagay na taglay na natin ay hindi pa rin makuha ang maging masaya sa buhay.  Minsan kahit marami na tayong pera at nakukuha na natin ang ating gusto sa buhay pero tila bakit kulang pa rin.  Sadya nga bang hindi kayang ipagkaloob ng pera ang hinahanap nating kahulugan ng kaligayahan.  Ang pagkakaroon din ng karangalan at katanyagan minsan sa atin ay nagbubunga ng kaligayahan pero sa kabila nito, may mga tao pa rin na nalulungkot sa buhay.   Nagkakaroon ng depresyon at minsan nakagagawa ng mga bagay na hindi naaayon sa kagustuhan ng Diyos.  May mga pagkakataon din na sa kabila ng pagkakaroon natin ng maraming kaibigan ay tila sa oras ng mga pagsubok ay nararamdaman natin na tayo ay napag-iisa lamang.  Kahit ang mga bagay na tinatamasa natin ay hindi pa rin nabubuo sa atin ang totoo at tunay na kahulugan ng salitang kaligayahan. Maaaring sila ay mga bahagi lamang sa kabuuan ng tunay na magpapaligaya sa isang tao pero ang kaganapan ng kaligayan ay pagsasapuso sa mga sumusunod na hakbang.
Mahalin ang sarili.  Hindi mo pwedeng ipagkaloob sa iba ang pag-ibig kung ikaw mismo ay wala nito.  Ikanga sa isang awit, learning to love yourself is the greatest love of all.  Hindi mo pwedeng ipagkaloob sa iba ang anumang wala ka.  Kailangang mahalin muna ang ating sarili bago ang iba. Maipapadama mo sa iyong sarili ang totoong pagmamahal kung nagkakaroon ka ng pagkontrol sa iyong sarili kawangis ng mga hindi paggawa ng mga bagay na makakasira sa iyo.  Kabilang na rito ang pagkakaroon ng bisyo na kadalasan nakapagdudulot sa atin ng mga karamdaman.  Maituturing rin na pagmamahal sa sarili ang paghubog ng mga magagandang asal at pagkakaroon ng respeto sa sarili.  Ano man ang iyong naging nakaraan at kung sino ka man sa kasalukuyan, ikaw ay nararapat pa rin sa salitang pagmamahal.  Kaya sabihin mo rin na mahal mo ang iyong sarili.
Akitin ang mga positibo. Nabubuo ang iyong pagkatao sa mga salitang iniipon mo sa iyong isipan. Kung mga salitang tanga, bigo, kahihiyan, walang pag-asa, at lungkot ang mga namumuwatawi sa iyong kaisipan sa lahat ng panahon ay maaaring tatanggapin ito ng iyong sistema bilang isang katotohanan.  Ang mga salita o mga kaisipan ay para itong ibon na lumilipad sa ating ulo, hindi natin maiiwasan na lilipad-lipad sila pero nasa sa atin pa rin kung hahayaan natin na makagagawa sila ng pugad.  Nangangahulugan ito na ang mga negatibong kaisipan at mga salitang pwede nating ipasok sa ating pag-iisip ay pwede nating piliin.  Kaya iminumungkahi na anumang hindi makakabuti para sa iyong sarili ay iwaksi ito at tanggapin lamang iyong makatutulong sa pagbubuo ng iyong pagkatao.  Sa halip, sabihin mo sa iyong sarili na ikaw ay may hitsura, malusog ka, mabait ka, matalino ka, magaling ka at napakabuti mong tao.  Ito ay sasabihin mo sa iyong sarili hindi bilang panloloko kundi pag-akit ito sa mga positibo. Sa kadahilanang dinikta ito ng iyong pag-iisip ay susundin ito ng iyong buong pagkatao.
Magkaroon ng Positibong Pananaw. Tanggapin ang katotohanang ang mga nangyayari sa buhay ay naipagkaloob ng Diyos na pawang may mga kadahilanan.  Ang pagkakaroon ng pananaw na positibo sa bawat pangyayari sa buhay ay may kabutihang dulot na nararapat taglayin ng isang tao.  Kapag ang isang tao ay nagkakaroon ng problema ay dapat niyang isipin sa buhay na ito ay pansamantala lamang.  Kaya ang pagkakaroon ng tiwala at mataas na pansariling ablidad na lahat ng mga problema, na ito ay may katapusan ay isang magandang katangian.  Mahalagang nauunawaan mo na ang bawat karanasan sa buhay ay may kaakibat na kabutihan din.  Katulad ng isang ginto ang tao kapag madalas na maidarang sa init ay nagiging matatag, nabubuo at nagiging ganap ang isang tao. Ang ginto kapag mas naibabad sa apoy ay mas lalong lumalabas ang kanyang pagiging puro.
                Tumawa.  Ang buhay ay magiging kaaaya-aya kung ito ay hindi mo sineseryoso. Huwag mong gawing kumplikado ang mga bagay na maaari namang ipaliwanag sa simpleng paraan o wala nang kapaliwanagan.  Tanggapin na lamang ang katotohanan na sadyang may mga bagay tayong nakikita at nararanasan na hindi na natin mababago.  Tumawa ka.  Nakagagamot ng mga karamdaman ang madalas na pagtatawa. Ayon nga sa isang pag-aaral ang pagtawa ay nakapaglalabas ng kemikal sa utak na tinatawag na endorphins. Pinagtitibay nito ang kakayahan ng isang tao na labanan ang mga pait na pinagdadaanan niya.  
                Paligiran ang sarili ng mga taong positibo.    Repleksyon ng iyong pagkatao ang kinabibilangan mong grupo.  Minsan kung naging kabilang ka sa mga taong walang pagpapahalaga sa kaalaman na sa halip ay bisyo ang pinagkakaabalahan tiyak na iyon din ang magiging prayoridad.  Matuto sa karanasan ng mga taong negatibo pero huwag iugnay ang sarili sa kanila pero hindi ito nangangahulugang huwag silang kaibiganin.  Magkaroon ng mga kaibigan sa buhay na may positibong pananaw.  Maaari mong iwasan ang mga taong magdudulot sa iyo ng sama ng loob.
                Mag-ehersisyo at Kumain nang masustansya.  Isang mainam na hakbang sa pagkakaroon ng masayang buhay ay ang pagkakaroon ng malusog na pangangatawan.  Ang kalusugan ay isang kayamanan dahil kapag ang isang tao ay may karamdaman tiyak hindi niya magagampanan nang maaayos ang kanyang mga gampanin at tungkulin.  Nakatutulong ang pag-eehersisyo sa pagpapawala ng stress, nakakagaan ng pakiramdam, nilalabanan nito ang mga karamdaman, at nakapaglalabas ng mga kemikal sa utak na makatutulong pagkakaroon ng masayang pakiramdam at pagiging relaks.  Ngunit, hindi sapat ang pagkakaroon ng ehersisyo, mainam din ang pagkain ng masustansyang pagkain katulad ng inirerekomendang prutas at gulay.  Sa pangkalahatan,  ang pagkaing ito ay nakatutulong para makaiwas sa mga karamdaman katulad ng sakit sa puso,  kanser,  at iba pa.  Likas kasi sa mga gulay at prutas ang kababaan ng taba at calorie kaya mainam ito sa kalusugan. Mainam ang mga gulay at prutas na hindi pinatubo sa mga kemikal dahil ang kemikal sa katawan ay marami ring negatibong dulot.
                Maging mapagbigay at matulungin.  Asahan mo na anumang iniaabot mong tulong sa iyong kapwa ay babalik ito pagdating ng araw sa iba’t ibang kaparaanan.  Dahil ang batas ng buhay ay nagsasaad na anumang idinulot mo sa iyong kapwa ay siya ring daranasin mo.  Ang pagtulong sa mga totoong nangangailangan ay may malaking impluwesiya sa pagkakaroon ng masayang buhay.  Ang pag-abot ng abuloy sa isang matanda daan ay nakapagdudulot ng kasiyahan sa taong nag-abot.  Higit na nagiging masaya ang nagbibigay kaysa sa binibigyan. 
                Magpatawad.  Ilang tao na rin ang nabuhay sa mundong ito at sila ay namatay na walang kapatawaran sa kanilang mga puso.  Walang taong naging ganap na masaya na hindi nagkaroon ng pagpapatawad sa kanilang kapwa na nagkasala sa kanila.  Mainam na magpatawad.  Sa pagsilang ng isang sanggol ay waalang sama ng loob ang ipinadala ng Diyos nito.  Pahiwatig lamang ito na kanyang paglisan sa mundong ito ay hindi niya ito isasama sa kanyang pagkabaon sa lupa.  Maiiwasan lamang ito sa pagpapatawad.  Madaling sabihin ang salitang pagpapatawad dahil wala tayo sa kalagayan ng mismong ginawan ng kasalanan.  Pero ang batas ng buhay ay nagsasabi na walang taong naging ganap na masaya na walang kapatawaran sa kanyang puso.  Tanging magagawa na lamang ng taong nagawan ng kasalanan ay ipagdasal ang kanyang sarili na magkaroon siya ng kapayapaan sa sarili at ang taong gumawa ng kasalanan ay matuto sa kanyang pagkakamali.  Minsan kailangan din natin ang pag-unawa sa iba dahil kaya sila nakagagawa ng pagkakamali sa atin ay mayroon din silang hindi kaaya-ayang naging karanasan sa kanilang buhay. 
                Sumubok ng mga panibago sa buhay.  Minsan tayo ay nagiging kuntento sa anumang nakagisnan na natin.   Sapat na sa atin ang gumising sa bawat araw at kumain.  Pumasok sa trabaho.  Umuwi at matulog. Buhay na nakakaumay.  Mainam na tayo ay gumalugad, sumiyasat at sumubok ng mga bagay na sa atin ay panibago.  Kumalas na sa komportableng kinalalagyan, sa comfort zone at tumuklas ng panibago.  Huwag limitahan ang sarili.  Kung hindi mo pa naranasan na tumalon sa isang matarik na bangin patungo sa naghihintay na ilog.  Bastat alam mo na ligtas ka naman, gawin mo. Kung hindi mo pa naranasan na umarte sa entablado dahil natatakot ka, magpatala sa isang klase na nagtuturo ng pag-arte.  Kung mailap para sa iyo ang pagkakataon na makapagsulat ng mga tula, sanaysay, maikling kwento at iba pa, subukin mo ito at ipaskil sa isang blog.  Tiyak na makapagdudulot ito sa iyo ng kaligayahan.  Minsan saka lamang natutuhan nang maigi ang isang bagay kapag kusa na natin itong dinanas.   Kapag nadanas na natin at inuulit-ulit na natin ay napagtanto natin na madali naman pala.  Ang esensya ng buhay ay ang paglago.
                Maging masaya at matuto sa mga pagkakataon.  May mga tao na nagiging masaya lamang sila kung mas komportable sila sa mga taong nakakasama nila. Bagaman personal ito na bagay. Pero nangangahulugan din ba na kung panibago ang mga taong nakakasama mo ay hindi ka na magiging masaya.  Kundisyon ng pag-iisip ang kaligayahan sa buhay o pagiging masaya.  Minsan ang pagrereklamo natin sa mga nangyayari kahit sa maliliit na bagay ay nakapagdudulot sa atin ng hindi magandang emosyon.  Katulad ng paggalit at pagka-inis. Ang pagiging trapik sa daan karaniwan ay nakapagdudulot sa atin ng pagka-irita minsan sinisisi natin ang pamamalakad ng batas trapiko.  Kung tutuusin may mga ganitong sitwasyon na hindi maiiwasan talaga.  Sa halip na maging galit ka bakit hindi mo nalang tanggapin sa iyong sarili na mahuhuli ka sa trabaho hindi dahil sa pagkakataon ng trapik dahil maaari mo sanang naiwasan kung maaga kang gumising.  Ang hindi magandang panahon, minsan ikinagagalit natin. Hindi saklaw ng tao ang iwasan ang pag-iba-iba ng panahon.  Ang mga taong positibo ay tinitingnan ang positibong aspekto sa lahat ng panahon.  Maging masaya ka na lamang sa halip at damahin mo ang pagiging maginaw ng panahon.  Hindi mo rin dapat ikalungkot kung minsan hindi naaayon sa inaasahan ang nangyayari.  Katulad ng kayo ay nagkaroon ng isang trip sa isang isla at kailangan mo pang pumila para sa bilyete para makasakay sa isang gabara.  Ang positibong tao ay ikasisiya ang ganung karanasan kasi nasa mga ganitong pagkakataon dadanasin mo ang totoong pakikipagsapalaran.  
                Magkaroon ng magandang ugnayan sa Diyos.  Isang katotohanang hindi mapapasubalian.  Ang tanging dumadakila sa Diyos ang mga taong higit na nagkakaroon ng kapayapaan sa sarili.  Mahirap ang pagsunod sapagkat may mga bagay na makapagpapasaya sa isang tao pero kailangang isakripisyo.  Kabilang na diyan ang pag-iwas sa makamundong layaw.  Minsan may mga tao na walang-wala sa buhay pero masaya sila sa kanilang buhay  dahil batid nila na sila ay nakakakilala at sumusunod sa batas ng Diyos.  Batid nila na anumang oras ay maaari ng bawiin ng Nagpahiram ang kanilang buhay at handa na sila sapagkat tiyak nila na ang naghihintay sa kanila ay magandang paraiso.  Nagigiyahan ang buhay ng isang taong kumikilala sa Diyos mula sa kabatirang nakukuha  niya sa pakikinig, sa pagbabasa ng banal na kasulatan. Isang kakilala ng umakda nito ay umabot sa edad na 100,  ang ina ng sumilang sa kanya  ay nasa edad na 93 na buhay pa rin hanggang sa mga sandaling ito. Isa sa mga sekreto nila ay ang buhay na iniaalay sa pananampalataya at paglilingkod sa Diyos.
                Ang kaligayahan ay kundisyon ng pag-iisip at kusa itong pinipili.  Bagaman naging negatibo ang iyong pamilyang kinabibilangan, ang kundisyon ng paligid mo ay hindi naging kaaya-aya at naging masaklap man ang naging karansan mo sa buhay, hindi mo pwedeng isisi sa kanila ang naging kalagayan mo sa buhay mo ngayon sapagkat sa kahulian, ikaw pa rin ang nagdadala ng sarili mong buhay at kung anuman ang nangyayari sa iyo ngayon ay kusa mo itong pinili.  Ang mga nabanggit sa itaas ay maaaring hindi angkop para sa iyo o may kakulangan, tungkulin mo na iyon sa iyong sarili.  Hayaan na lamang na sila ay magiging gabay sa iyo para sa pagtamo ng higit pang kaligayahan sa buhay.
                   

 
                    




Linggo, Abril 5, 2015

Ang Buhay ay Isang Paglalakbay

Ang buhay ay isang paglalakbay na puno ng pait, sakripisyo, pagdadalamhati, kaligayahan at pag-asa. Nabibigyang pagpapakahulugan natin ang buhay na katulad ng isang gulong na minsan nasa ibabaw, minsan naman sa ibaba. Ang gulong na iyon ay hindi maaaring maglakbay sa isang daan na banayad lamang patungo sa kanyang patutunguhan. Sapagkat inaasahan na tayo ay makararanas ng lubak-lubak na daan na susubok sa ating katatagan. Katulad ng gulong ang buhay natin ay haharap din sa iba't ibang pagsubok na hindi natin alam kung anong klaseng daan ang naghihintay na mararaanan. Maaaring banayad sa simula pagkatapos ay maging malubak sa kalaunan. Isa lamang ang ating pinanghahawakan, kontrolado natin ang ating buhay anumang pagsubok ang ang ating kinasasadlakan.
      Mangilan-ngilan lamang sa atin ang may gusto sa pagsubok dahil karamihan sa atin ay tumatalikod nito. Ayaw natin ng pahirap sa buhay lalo pa at alam natin na may mga pagsubok na tayo lamang mag-isa ang kakaharap.  Nahihirapan tayong makibaka sa mga pagsubok at nararamdaman natin napagsasakluban tayo ng langit at lupa.  Sa kunting nararanasan nating pagsubok ay unti-unti tayong pinanghihinaan ng loob. Para bagang sinasabi natin sa ating sarili na mas mainam pa na hindi tayo nabuhay. Na pinakamainam na magagawa ay ang mawakasan ang buhay. Ngunit hindi natin namamalayan ang pagsubok palang iyon ang nagdadala sa atin sa isang buhay na may kahulugan at kabuluhan.  Maaari ngang tayo ay nadadapa sa ating daan pero kung agad naman tayong tumayo at natuto mula sa pagkakadapa ay magigiyahan tayo sa wastong landas na tatahakin. Hindi natin namamalayan na isang malaking biyaya ang ating pagkakadapa lalo pa't ito ay nagiging paaralan para sa atin. Naisasaisip natin na tunay nga na ang buhay ay isang paaralan maraming bagay ang naituturo sa atin na hindi mababatid sa loob ng apat na sulok ng silid-aralan.
      Sa ating paglalakbay iba't ibang sitwasyon ang ating kinakaharap maaaring ito ay masaya, maaari rin namang malungkot. Malungkot kung may isang tao na mawawala sa buhay natin lalo pa't tayo ay nakatitiyak na hindi na maaaring ibalik ang dating samahan. Masaya kung nakakapiling natin ang mga mahal natin sa buhay. Pero sa mga bagay na ito, kung paano natin kinaharap ang mga sitwasyong iyon ay  siyang makakapagdetermina kung anong klaseng buhay ang naghihintay para sa atin. Kung ang mahal natin sa buhay ay magpapaalam na nangangahulugan bang pagsakluban tayo ng langit at lupa. Kung tayo ay nabigo at ang ating pangarap ay naabot  nangangahulugan bang katapusan na ng mundo. Hawak natin ang ating buhay. Dalawa lang ang tangi nating magagawa. Maaaring tayo ay magpatali sa mga masamang nangyari at isiping wala ng pag-asa. Na hindi na maaari pang mabago ang lahat at kamatayan na lamang ang hihintayin natin. O pipiliin natin na ang pagsubok na iyon ay pansamantala lamang at kailangan lamang nating kakaharapin dahil alam natin na ito ay may hangganan. Ika nga sa linya ng isang awitin: Just behind the darkest clouds, you will find the sun still shining.  Hindi naman sa lahat ng panahon tag-ulan. Hindi sa lahat ng oras makulimlim. Hindi rin natin namamalayan na sa pagbabago ng panahon na ito nagiging  ganap ang ating pagkatao. Mas nagiging masaya dahil iba-iba ang ating nararanasan na siyang nagpapatingkad sa kulay ng buhay. Kaparang ng isang paru-paro ay dumaan muna siya sa iba’t ibang yugto bago siya nagkaroon ng pakpak. Ang buhay ay isa ring metamorposis may sinusunod na yugto hindi mo pwedeng ipilit ang bagay na gusto mo dahil hindi pa panahon. Katulad sa buhay mas maraming pagsubok na nalalampasan mas nagkakaroon ito ng kulay at nagiging ganap ang pagkatao. Lalo pa't taas noo nitong nalampasan ang mga pasakit na pinagdadaanan sa buhay.
        Ang mga taong nakikilala natin sa ating buhay ay hindi aksidente. Hindi sila aksidente sapagkat malaki ang papel na kanilang ginagampanan kahit ang pinagbilhan natin ng asin sa tindahan, ang batang ating nilimusan at ang taong nakilala natin sa loob ng barko. Itinadhana sila ng Diyos na ating makilala dahil bahagi sila ng kwento ng ating buhay. Hindi magiging ganap ang wakas ng istorya ng ating buhay kung hindi natin sila nakasalamuha at walang gumanap sa papel ng tauhan na magbubuo sa kwento. Maswerte na lang tayo kung nakakasama natin sa mataas na panahon ang mga taong ating nakikilala. May mga tao naman kasi na pansamantala lamang ang papel na ginagmapanan nila sa ating buhay, na nakakasama natin sila sa maikling panahon dahil iyun lang ang papel na pinagampanan ng Diyos sa kanila. Magkagayunpaman, ang mahalaga nag-iwan sila ng mabuting bakas sa ating puso at pagkatao. Ang aral at karanasan natin sa piling ng taong iyon ay mananatiling buhay sa ating alaala hanggang sa ating huling hininga. Katulad ng mga taong pansamantalang nakakasama natin ang ating buhay, may hangganan. Ngunit ang mga bagay na ito ang nagbibigay sa atin ng lakas para ipagpapatuloy ang ating paglalakbay sa mundong ibabaw.  Maaari nating balikan ang nakalipas at alalahanin na ang taong ito ang nagturo sa atin ng kahulugan ng buhay. We can remember the wonderful moments with that person. 
         Ang mga taong nakapaligid ay makapagbibigay sa atin ng payo kung ano ang tama at kung ano ang mali pero tayo pa rin ang magdedesisyon sa ating buhay. Kinakailangan pa rin nating gawin kung ano sa tingin natin ay mabuti at magpapasaya sa ating sarili. Hindi dapat tayo magpatali sa mga karanasang hindi kaaya-aya sa halip ay hawiin natin sa alaalang iyon ang mga aral na maaaring maging sandata sa ating paglalakbay. Sundin natin ang sigaw ng ating damdamin. Sabihin natin ang gusto nating sabihin at gawin  ang gusto nating mangyari hangga't wala tayong inaapakan, sinisira at sinasaktang ibang tao dahil paminsan-minsan wala na tayong ikalawang pagkakataon na sabihin at gawin ang mga bagay  na sana'y ginawa natin sa unang pagkakataon pa lamang. Tandaan lamang nating hindi dapat i-asa ang kaligayahan sa ibang tao. Kung hindi ka kayang tanggapin ng isang tao dahil iba ka sa kanila, marahil na rin sa katangian mong kakaiba at gusto nila na baguhin ka. Wala ka dapang ipangamba, hindi lahat ng tao ay ganoon ang iniisip. May mga taong kaya kang tanggapin anupaman ang iyong pagkatao.
            Ang ibang tao ay kariringgan natin sa pahayag na “ang buhay ay isang paglalakbay, i-enjoy mo ang takbo nito”. Ngunit kadalasan ay ang mga tao ding ito ang nagsasabi na hindi na sila masaya sa kanilang buhay, pero kung sila ay nagtatamo ng maraming pera, na-promote sa trabaho, nakakuha ng mataas na marka ang anak, ay nagbabago ang takbo ng buhay at nagiging masaya sila ulit. Dapat isaisip ng bawat tao na ang panahon para maging masaya ay sa panahong ito at ang oras upang lumigaya ka sa bawat hakbang na binubuo mo sa iyong isipan ay hindi bukas, kundi ngayon.
            Direksyon ang tagumpay at hindi siya destinasyon. Huwag mong tingnan ang tagumpay bilang nag-iisang pangyayari o resulta sa halip tingnan mo ito bilang panghabambuhay mula nung ikinintal mo sa iyong isipan ang malinaw na larawan na ikaw ay magtatagumpay  sa lahat ng mga adhikain. Ilarawan mo sa iyong isipan ang buhay na gusto mong mangyari at ipagpauloy ang paglalakbay hanggang sa iyong huling hininga. Ituon mo ang iyong sarili sa magandang pananaw mo sa buhay, magbabago ang iyong buhay, magkakaroon ka na ng direksyon at titingnan mo na ang mga pagsubok, balakid, hadlang, tagumpay, kasiyahan at pagtatamo sa ninanais bilang bahagi ng iyong paglalakbay. Ang mga ito ay magiging mahika mo sa pagpapaunlad mo sa iyong pagka-indibidwal, habang ikaw ay naglalakbay sa pagpapahusay sa sarili at kakaibang kalidad ng buhay. Hindi ko rin sinasabi na wala ng problemang darating sa buhay. Pero kung titingnan mo ang mga problema bilang pagsubok magiging magaan ito sa iyo. Mararamdaman mo ang katatagan, kahinahunan at hahanapin mo sa mga pangyayaring iyon ang gintong kaalaman na nais ng Diyos na iyong matutuhan. Ang buhay naman ay isang harmonious balance ng positibo at negatibo, kung paano ang buhay natin umiikot at ang direksyon na ating dinaraanan ay nakadetermina kung paano natin hinarap angpareho. Ikanga: Life is 10% what happens to you and 90% how you react to it.
             Sa huli, lahat ng mga nangyayari sa buhay  ay nangyari dahil sa may kadahilanan. Hindi mo sa malalasap ang kaligayan sa buhay kung hindi pagdadaanan ang kaakibat nitong pait. Maidagdag pa ang pahayag ni Matute na " Iyon lamang nakararanas ng lihim na kalungkutan ang nakakikilala sa lihim na kaligayahan". Nagiging matatag tayo sa kasalukuyan dahil sa ating mga naging karanasan sa ating paglalakbay ito man ay masarap o masaklap. Ang mga tao at karanasan na ating nakasasalamuha at napagdadaanan sa ating paglalakbay ay siyang naging daan para maabot natin kung sino man tayo sa kasalukuyan. kaya huwag manimdim sa halip ay magpakatatag sapagkat ang buhay ay isang paglalakbay.